آمدي جانم به قربانت ولي حالا چرا ؟
بي وفا، بي وفا حالا كه من افتاده ام از پا چرا ؟

نوشدارويي و بعد از مرگ سهراب آمدي
سنگدل اين زودتر مي خواستي حالا چرا ؟

عمر ما ار مهلت امروز و فرداي تو نيست
من كه يك امروز مهمان توام فردا چرا ؟

نازنينا ما به ناز تو جواني داده ايم
ديگر اكنون با جوانان نازكن با ما چرا ؟

وه كه با اين عمر هاي كوته بي اعتبار
اين همه غافل شدن از چون مني شيدا چرا ؟

آسمان چون جمع مشتاقان ، پريشان مي كند
درشگفتم من نمي پاشد ز هم دنيا چرا ؟

شهريارا بي حبيب خود نمي كردي سفر
راه عشق است اين يكي بي مونس و تنها چرا ؟

بعضی وقتا یه نگاه ساده
 میسازه از یک نفر عاشقی دل داده
شاعری آواره عاشقی بی چاره

بعد از اون تیکه نگاه
 انگار افتادم تو چاه
بی خود از خود شد و رفت
اون جوون سر به راه
نه میشه ازش نوشت
نه میشه ازش گذشت
نه میون جمع و نه توی خلوت دشت

از همون لحظه نگاه
دل من شدی رفیق نیمه راه
یادته قول داده بودی دیگه از من دور نشی
چشماتو وا کن دلم قول داده بودی کور نشی

دیگه لج بازی نکن دلکم
اینقده با این تن پیربازی نکن
انگار هیچی ندیدی بگذار و بگذر دل من
از ما گفتن یه روزی میمیری آخر دل من

نه تو اولین بودی نه آخرین تو عاشقی
می دونم حق هم داری مونده درونت عاشقی
توروجون هرکسی که دوست داری
دیگه دست بردار از این قصه عشق
توکجا وعشق کجا نداری طاقت عشق

با نگاهت ای دلم کاری دادی به دست ما
چشم من خوب می پیچونی این دل سرمست ما
به ارواح خاک این دلم قسم
بذار تا که بیکسم
نمیدم این دل مرده رو به چشم
تاکه زنده اش کنه وباز بگیره بونه ی عشق

همه دنیا واسه من خنجر کشیدند
دل من توو این روزا خیلی گرفته
باورم کن باورم کن باورم کن باورم کن
که بدون تو میمیرم
بی تو تنهام خیلی تنهام
خوب میدونی که تو غصه هام اسیرم

از یادم هرگز نرفتی اما از یاد تو رفتم
بی تو تنها توو خیابون زیر بارون می رفتم
دلمو شکستی اما نذاشتم توی غم بمیری
توی کویر خشک قلبم هنوزم عزیز ترینی
وقتی فهمیدی عزیزی منو تنها گذاشتی
تو همونی که می گفتی جز من هیچکس و نداشتی

بیا برگرد تا هنوزم توی قلبم خونه داری
یادته قول داده بودی که منو تنها نذاری