ای زندگی باور نکن
دیگر تو رو باور کنم
این عمر باقی مونده رو
درپای تو پرپر کنم
نفرین بمن گربعداز این
با هر فریبم سر کنم
گرشکوه ای دارم زدل
از دست تو باور کنم

ای زندگی باور نکن
دیگر تو رو باور کنم
تو شکستی منو اسون
تو گرفتی منو از اون
اون که چشماش رنگ دریاست
رو لباش بود طعم بارون
نفرین بمن گربعداز این
با هر فریبم سر کنم
گرشکوه ای دارم زدل
از دست تو باور کنم

دلم گرفت ای هم نفس
پرم شکست تو این قفس
تو این غبار . تو این سکوت
چه بی صدا . نفس نفس

از این نامهربونی ها
دارم از غصه می میرم
رفیق روز تنهایی
یه روز دستاتو می گیرم

تو این شب گریه می تونی
پناه هق هقم باشی
تو ای همزاد همخونه
چی میشه عاشقم باشی

دوباره من دوباره تو
دوباره عشق دوباره ما

دو هم نفس دو هم زبون
دو همسفر دو همصدا

تو ای پایان تنهایی
پناه آخر من باش
تو این شب مرگی پاییز
بهار باور من باش

بذار با مشرق چشمات
شبم روشنترین باشه
میخوام آیینه خونه
با چشمات همنشین باشه

دلم گرفت ای هم نفس
پرم شکست تو این قفس
تو این غبار تو این سکوت
چه بی صدا نفس نفس

روی سکوی کنار پنجره همه شب جای منه چند ورق کاغذ و یک دونه قلم همیشه یار منه کاغذای خط خطی از کنار در باز پنجره  می پرن توی کوچه سر حال از اینکه آزاد شدن نمی دونن که اسیر دل سنگ باد شدن دیگه بیداری شب عادتمه همدم سکوت تنهایی من تیک تیک ساعتمه حالا من موندم و یک دونه ورق که اونم از اسم تو سیاه میشه همه چیم تو زندگی آخرش به پای تو هدر میشه چشمونم فاصله را از پنجره دید میزنه دلم اسمتو فریاد  میزنه درای پنجره را تا انتها باز می کنم تو خیالم با تو پرواز می کنم

وقتي که دلتگ مي شم و همراه تنهايي مي رم،
داغ دلم تازه مي شه
زمزمه هاي خوندنم
وسوسه هاي موندم
با تو هم اندازه مي شه

قد هزارتا پنجره
تنهايي آواز مي خونم
دارم با کي حرف مي زنم؟
نمي دونم، نمي دونم

اين روزا دنيا واسه من از خونم کوچيک تره
کاش مي تونستم بخونم قد هزار تا پنجره

طلوع من، طلوع من
وقتي غروب پر بزنه
موقع رفتن منه
طلوع من، طلوع من
وقتي غروب پر بزنه
موقع رفتن منه

حالا که دلتنگي داره
رفيق تنهاييم مي شه
کوچه ها نارفيق شدن
حالا که مي خوان شب و روز
به هم ديگه دروغ بگن
ساعت ها هم دقيق شدن

بغض پائيزي ابرم بغض يك غروب غمناك

شاهدشكستن من قطره بارون رو خاك

غربت هر چه غروبه غم هر چه ابردنياست

كوله باري غريبه جاده دربه دريهاست

ميون تنهاي دنيا شده تنهايي نصيبم

كاش كه بودي ومي ديدي اين جا بي تو چه غريبم

كاش مي دونستي كه بي تو مرگ تدريجي هستي

ياد تو تنها رفيق توي هوشياري ومستي

من هواي گريه كردن تو صداي گريه من

ياور خوب ونجيبم بي تو من خيلي غريبم

من هواي گريه كردن تو صداي گريه من

ياور خوب ونجيبم بي تو من خيلي غريبم

بي تو هر لحظه يه قرنه هرنفس زخم كشنده

تنها با گفتن اسمت رو لبام مي شينه خنده

آخ كه اين فقط يه لحظه است بعدازاون هاي هاي گريه است

جاي هر آوازاين جا هر صدا صداي گريه است

من هواي گريه كردن تو صداي گريه من

ياور خوب ونجيبيم بي تو من خيلي غريبم

من هواي گريه كردن تو صداي گريه من

ياور خوب و نجيبم بي تو من خيلي غريبم