اونکه يه وقتي تنها کسم بود
تنها پناه دل بي کسم بود
تنهام گذاشت و رفت از کنارم
از درد دوريش من بيقرارم

خيال ميکردم پيشم ميمونه
ترانه عشق واسم ميخونه
خيال مي کردم يه همزبونه
نميدونستم نامهربونه

با اينکه رفته اما هنوزم
از داغ عشقش دارم ميسوزم
فکر و خيالش همش باهامه
هرجا که ميرم جلو چشامه جلو چشامه

دلم ميخواد تا دووم بيارم
رو درد دوريش مرحم بزارم
اما نميشه راهي ندارم
نميتونم من طاقت بيارم

مي شه از عشق تو گفت

مي شه با  ستاره هاي چشم تو

               مشرقي نو...

              مغربي نو بر پا كرد.

مي شه از برق نگات خورشيد و خاكستر كرد !

مي شه از گندمي هاي سر زلفت

           يه عالم شعر نوشت...

  آره...

از عشق تو ديوونگيم عالميه

آره از عشق تو مُردن داره

مي شه از عشق تو مُرد...

                ديگه از دست همه راحت شد

مي شه از عشق تو مُرد و

ديگه از دست تو هم راحت شد !

آره از عشق تو ديوونگيم عالميه...

اگر از عشق ميشه قصه نوشت

                    مي شه از عشق تو گفت از تو نوشت..!

دست از طلب ندارم تا کام من براید

                      یا تن رسد به جانان یا جان ز تن براید

چرا ز کوی عاشقان دگر گذر نمی‌کنی؟

چه شد که هر چه خوانمت به من نظر نمی‌کنی؟

نشسته‌ام به راه تو٬ به عشق يک نگاه تو

ز پيش چشم خسته‌ام چرا گذر نميکنی؟

اگه يك روز فكر كردي نبودن يه كسي بهتر از بودنش چشمات و ببند و اون لحظه اي كه اون كنارت نباشه و به خاطر بيار اگه چشمات خيس شد بدون داري به خودت دروغ ميگي و هنوز دوستش داري

تو ميروي و من فقط نگاهت ميکنم تعجب نکن که چرا گريه نميکنم

بي تو، يک عمر فرصت براي گريستن دارم اما براي تماشاي تو، همين يک لحظه باقي است و شايد همين يک لحظه اجازه زيستن در چشمان تو را داشته باشم

دلم گرفت ای هم نفس پرم شکست تو این قفس تو این غبار . تو این سکوت چه بی صدا . نفس نفس
	از این نامهربونی ها دارم از غصه می میرم رفیق روز تنهایی یه روز دستاتو می گیرم
تو این شب گریه می تونی پناه هق هقم باشی تو ای همزاد همخونه چی میشه عاشقم باشی
	دوباره من دوباره تو دوباره عشق دوباره ما دو هم نفس دو هم زبون دو همسفر دو همصدا
تو ای پایان تنهایی پناه آخر من باش تو این شب مرگی پاییز بهار باور من باش
	بذار با مشرق چشمات شبم روشنترین باشه میخوام آیینه خونه با چشمات همنشین باشه

چرا از من گذشتی خیلی ساده

                تو که دونستی این مرد پیاده

       جونی شو پائه عشق تو داده

شنیدم گفتی از عاشقی سیرم

                نگفتی با خودت من یه وقت می میرم

            حالا حق دل و از کی بگیرم

چرا از من گذشتی بی تفاوت

               نه انگار عشقی بود نه روزگاری

 نه پائیز و زمستون نه بهاری

               چه جور دلت اومد تنهام بذاری

تو که رفتی چرا پیغوم می دادی

               فلانی رو بگین یه روز سردی

کنارنیمکت باغچه همونجا

               یه روزی عاشقونه بر میگردی

    میدونم عاشقونه بر میگردی

از تمومه دنیا و داروندارش ،

شونه هاتو کم دارم برای بارش

زخمی خنجر زهرآگین یارم،

تو که تازه اومدی تنها نزارم

به چشام خوب خیره شو ببین چه پیرن

منو دریاب خوب من دارم می میرم

دیگه حتی نایی نیست برای گفتن

خیلی وقت تو سکوت غم اسیرم

یک لحظه خوبی به من بده

از من بگیر روح و تنم

برای یک لحظه خوشی

به هر دری در می زنم

برگردون عمر رفتمو،حتی واسه یه ثانیه

دلخوش کنم ، حتی دروغ

از من مگه چی باقی؟

غربتم را ،آشنایی کنم بهارم

روزامو دریاب عزیز ، دور شد قطارم

تنها یک ثانیه عاشقی به جز این،

هیچ توقعی از این روزا ندارم

گاه گاهي كه دلم مي گيرد به تو مي انديشم خوب يادم هست چه شبي بود آن شب ...........

تو همان نو گل ديرينه و من برگ زردي كه فتاده است به خاك و من اندر عجب اين ديدار......

كه تو بعد از سالها همچنان زيبايي ............

كاش ميدانستي كه چه كردي با من در همان لحظه كه لبريز زشوقت  بودم

چشم برگرداندي و مرا سوزاندي من سرا پا همه چشم تو دريغ از يك نگاه

دل كه سرشار زعشق چشم من غرق حضور دستهايم بي تاب در خيالم همه تو وتو از سنگ و نگاهت بي رنگ .آن زمان كه به تو روي آوردم خوب ميدانستم كه چه درسر داري ليك واما كه نشد تا زتو دل بكنم

بارها ميديدم بين من و تو فاصله ها بسيار است بارها ميخواندم كه دلت در گرو اغيار است........

نپذيرفتم باز چشم به راهت ماندم پيش پايت چقدر حقيرمي ماندم قلب پاكم چو فرش زير پايت افتاد....

دستهايم در تب تو هردم جان داد تو چون كوه يخي همه را خشكاندي پشت پايت چه غريب  اشكايم مي ريخت

تاروپودم همه يكباره گسيخت من گمان ميكردم دل تو مال من است چه خيالات خوشي ............

ولي افسوس....و دريغ .. قاتل جان من است ياد من باشد اگر باز نگاري ديدم نكنم هيچ نگاه نكنم باز خطا  دور دل نيز حصاري بكشم نغمه عشق فراموش كنم همه را از دل خود ميرانم از همه مي گذرم .

به جز از عشق تو اي بلبل شيرين سخنم.......!